Dzi\u015b trudno wyobrazi\u0107 sobie ogr\u00f3d bez tej eleganckiej, zimozielonej ro\u015bliny. Laurowi\u015bnia wschodnia (Prunus laurocerasus) sta\u0142a si\u0119 jednym z najpopularniejszych \u017cywop\u0142otowych \u201estra\u017cnik\u00f3w\u201d w Europie. Ale czy wiesz, \u017ce jej obecno\u015b\u0107 na naszym kontynencie to efekt d\u0142ugiej i pe\u0142nej zwrot\u00f3w podr\u00f3\u017cy?<\/p>\n\n\n\n
Na pocz\u0105tek wa\u017cne rozr\u00f3\u017cnienie \u2013 laurowi\u015bnia bywa cz\u0119sto mylona z wiecznie zielonym drzewkiem laurowym (Laurus nobilis), kt\u00f3rego li\u015bcie trafiaj\u0105 do naszej kuchni jako li\u015b\u0107 laurowy. Mimo podobnych nazw i wygl\u0105du, to dwie r\u00f3\u017cne ro\u015bliny. Laurowi\u015bnia nale\u017cy do rodziny r\u00f3\u017cowatych (Rosaceae), podobnie jak wi\u015bnia, \u015bliwa czy migda\u0142owiec. I tak jak one \u2013 ma swoje korzenie na wschodzie.<\/p>\n\n\n\n
Naturalnym \u015brodowiskiem laurowi\u015bni s\u0105 rejony Kaukazu, Azji Mniejszej i p\u00f3\u0142nocno-wschodniej Turcji<\/strong>, gdzie wyst\u0119puje dziko w wilgotnych lasach g\u00f3rskich. Ro\u015bnie tam jako krzew lub ma\u0142e drzewko, cz\u0119sto w cieniu wy\u017cszych drzew, w miejscach ch\u0142odnych, ale niezbyt surowych zim\u0105.<\/p>\n\n\n\n Ro\u015blina ta by\u0142a znana ju\u017c w czasach staro\u017cytnych, cho\u0107 nie od razu zawita\u0142a do ogrod\u00f3w. Pocz\u0105tkowo uwa\u017cano j\u0105 g\u0142\u00f3wnie za dzik\u0105, u\u017cytkow\u0105 ro\u015blin\u0119 le\u015bn\u0105. Jej li\u015bcie \u2013 mimo \u017ce pi\u0119kne \u2013 zawieraj\u0105 zwi\u0105zki cyjanogenne, dlatego nie nadawa\u0142y si\u0119 do konsumpcji. Jednak jej niezwyk\u0142a uroda i zimozielony charakter zacz\u0119\u0142y przyci\u0105ga\u0107 uwag\u0119 europejskich ogrodnik\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Pierwsze udokumentowane pr\u00f3by uprawy laurowi\u015bni <\/a>w Europie pochodz\u0105 z XVII wieku<\/strong>, kiedy to zosta\u0142a sprowadzona do Anglii jako egzotyczna ciekawostka botaniczna. Szybko jednak zyska\u0142a popularno\u015b\u0107 \u2013 szczeg\u00f3lnie w ogrodach w stylu angielskim i francuskim<\/strong>, gdzie wykorzystywano j\u0105 jako ro\u015blin\u0119 t\u0142a i formowan\u0105 w symetryczne kszta\u0142ty.<\/p>\n\n\n\n W XVIII i XIX wieku laurowi\u015bnia rozprzestrzeni\u0142a si\u0119 szeroko po ogrodach ca\u0142ej Europy, szczeg\u00f3lnie tam, gdzie klimat by\u0142 \u0142agodniejszy \u2013 w rejonach \u015br\u00f3dziemnomorskich, na wybrze\u017cach Atlantyku i w cieplejszych cz\u0119\u015bciach Europy \u015arodkowej.<\/p>\n\n\n\n Jej zdolno\u015b\u0107 do znoszenia ci\u0119cia, szybki wzrost i odporno\u015b\u0107 na zanieczyszczenia sprawi\u0142y, \u017ce od XX wieku sta\u0142a si\u0119 wr\u0119cz \u201ero\u015blin\u0105 miejsk\u0105\u201d \u2013 sadzon\u0105 w parkach, przy szko\u0142ach, osiedlach i wzd\u0142u\u017c ulic.<\/p>\n\n\n\n Warto wspomnie\u0107 te\u017c o bliskiej kuzynce laurowi\u015bni wschodniej \u2013 laurowi\u015bni iberyjskiej<\/strong> (Prunus lusitanica). Ta odmiana pochodzi z P\u00f3\u0142wyspu Iberyjskiego i p\u00f3\u0142nocnej Afryki<\/strong> i ma nieco inny charakter: w\u0119\u017csze, ciemniejsze li\u015bcie i czerwone \u0142odygi, kt\u00f3re dodaj\u0105 jej niezwyk\u0142ego uroku. Cho\u0107 mniej popularna, coraz cz\u0119\u015bciej go\u015bci w nowoczesnych ogrodach jako alternatywa dla klasycznej laurowi\u015bni.<\/p>\n\n\n\n Cho\u0107 nie zwi\u0105zana bezpo\u015brednio z mitologi\u0105 jak wawrzyn (laur szlachetny), laurowi\u015bnia r\u00f3wnie\u017c symbolizuje si\u0142\u0119, wieczno\u015b\u0107 i ochron\u0119<\/strong> \u2013 przede wszystkim dzi\u0119ki swojej zimozielono\u015bci. W wielu kulturach ro\u015bliny zachowuj\u0105ce li\u015bcie zim\u0105 uznawano za magiczne, odporne na przemijanie i maj\u0105ce zdolno\u015b\u0107 do oczyszczania przestrzeni.<\/p>\n\n\n\nOd ogrod\u00f3w pa\u0142acowych po miejskie \u017cywop\u0142oty<\/h3>\n\n\n\n
Podr\u00f3\u017c iberyjska \u2013 siostra z Portugalii<\/h3>\n\n\n\n
Symbolika i znaczenie<\/h3>\n\n\n\n
Podsumowanie<\/h3>\n\n\n\n